بزرگ‌ترین رقابت‌های تاریخ تنیس؛ عصر طلایی فدرر، نادال و جوکوویچ
دسته: تاریخ
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۴/۱
سه نابغه که نزدیک به دو دهه بر تنیس مردان حکومت کردند؛ روایت رقابتی که استاندارد عظمت در این ورزش را برای همیشه تغییر داد.
تاریخ تنیس مردان در دو دهه‌ی اخیر با سه نام گره خورده است: راجر فدرر، رافائل نادال و نوواک جوکوویچ. این سه‌نفر که به «سه‌گانه‌ی بزرگ» شهرت یافتند، با رقابتی بی‌سابقه استانداردهای این ورزش را به اوج رساندند و خاطراتی ساختند که نسل‌ها درباره‌شان صحبت خواهند کرد. راجر فدرر؛ ظرافت و زیبایی فدرر سوئیسی با ضربات روان و سبک بازی هنرمندانه‌اش، نماد ظرافت در تنیس بود. او با ۲۰ عنوان گرنداسلم، سال‌ها رکوردار بود و به‌ویژه روی چمن ویمبلدون که هشت‌بار قهرمان آن شد، سلطنتی بی‌رقیب داشت. زیبایی بازی او هواداران بسیاری را در سراسر جهان شیفته‌ی تنیس کرد. رافائل نادال؛ سلطان خاک نادال اسپانیایی با اراده‌ای آهنین و توپ‌های پرپیچ‌وتاب چپ‌دستش، به «سلطان خاک» معروف شد. او رکورد باورنکردنی ۱۴ قهرمانی رولان گاروس را در اختیار دارد؛ دستاوردی که شاید هرگز شکسته نشود. نادال در مجموع ۲۲ عنوان گرنداسلم به دست آورد و نماد جنگندگی و هرگز تسلیم‌نشدن بود. نوواک جوکوویچ؛ ماشین بی‌نقص جوکوویچ صربستانی با انعطاف بدنی خارق‌العاده و بازی دفاعی-تهاجمی کم‌نقصش، رکورددار تعداد عناوین گرنداسلم در تاریخ تنیس مردان است. او تا کنون ۲۴ عنوان بزرگ کسب کرده و تنها مردی است که توانسته در تاریخ مدرن، هر چهار گرنداسلم را هم‌زمان در اختیار داشته باشد. سازگاری او با همه‌ی سطوح بی‌نظیر است. چرا این رقابت تاریخی است؟ آنچه این دوره را استثنایی می‌کند، تنها آمار نیست، بلکه شیوه‌ی متفاوت هر سه است: فدرر: ۲۰ گرنداسلم، نماد ظرافت و سرعت. نادال: ۲۲ گرنداسلم، نماد قدرت و خاک سرخ. جوکوویچ: ۲۴ گرنداسلم، نماد سازگاری و دفاع بی‌نقص. این سه نفر بارها در فینال‌های نفس‌گیر روبه‌روی هم قرار گرفتند؛ از فینال افسانه‌ای ویمبلدون ۲۰۰۸ میان فدرر و نادال که بسیاری آن را بهترین مسابقه‌ی تاریخ می‌دانند، تا نبردهای ماراتنی جوکوویچ و نادال. رقابت آن‌ها یکدیگر را به سطوحی فراتر از تصور رساند و عصری ساخت که هواداران تنیس آن را «عصر طلایی» می‌نامند؛ دورانی که پایانش، خلأی بزرگ در دل دوستداران این ورزش بر جای گذاشت.
نویسنده: نگار