تاریخچهی گرنداسلمها؛ چهار قلهی بزرگ تنیس جهان

دسته: تاریخ
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۴/۱
از چمنهای ویمبلدون تا خاک سرخ رولان گاروس؛ روایتی از پیدایش چهار تورنمنت بزرگی که سرنوشت قهرمانان تنیس را رقم میزنند.
اصطلاح «گرنداسلم» به چهار معتبرترین تورنمنت تنیس جهان اشاره دارد؛ مسابقاتی که فتح هر کدام، رؤیای هر بازیکن حرفهای است. این چهار رویداد بزرگ از نظر اعتبار، جایزه و امتیاز رتبهبندی، بالاتر از تمام تورنمنتهای دیگر قرار میگیرند و قهرمانی در آنها، نام بازیکن را در تاریخ ماندگار میکند. چهار تورنمنت بزرگ هر سال این چهار رویداد به ترتیب برگزار میشوند و هر یک هویت و سطح زمین مخصوص خود را دارند: اپن استرالیا (ژانویه، ملبورن): جوانترین گرنداسلم که نخستینبار در سال ۱۹۰۵ برگزار شد و امروز روی زمین سخت بازی میشود. رولان گاروس (پاریس، اواخر بهار): قدیمیترین تورنمنت خاکی جهان که از سال ۱۸۹۱ آغاز شد و بهخاطر زمین خاک رس قرمزش شهرت دارد. ویمبلدون (لندن، تابستان): کهنترین تورنمنت تنیس جهان با قدمتی از سال ۱۸۷۷ و تنها گرنداسلمی که هنوز روی چمن برگزار میشود. اپن آمریکا (نیویورک، اواخر تابستان): از سال ۱۸۸۱ آغاز شد و امروز روی زمین سخت و در فضایی پرشور برگزار میگردد. ریشهی واژهی گرنداسلم اصطلاح «گرنداسلم» در اصل از بازی ورق برداشته شده است. در دنیای تنیس، این واژه نخستینبار در دههی ۱۹۳۰ بهکار رفت؛ زمانی که خبرنگاران برای توصیف فتح هر چهار تورنمنت بزرگ در یک سال تقویمی از آن استفاده کردند. نخستین مردی که در سال ۱۹۳۸ به این افتخار دست یافت، دان بوج آمریکایی بود. چرا این چهار تورنمنت اینقدر مهماند؟ گرنداسلمها بیشترین امتیاز رتبهبندی را به برندگان میدهند و تنها مسابقاتی هستند که در آنها بازیهای مردان در پنج ست برگزار میشود. این یعنی استقامت بدنی و قدرت ذهنی بازیکنان بهشدت به چالش کشیده میشود. علاوه بر این، تنوع سطح زمینها سبب میشود قهرمان واقعی کسی باشد که بتواند روی چمن، خاک و زمین سخت، هر سه، خوش بدرخشد. اصطلاح «گرنداسلم تقویمی» به فتح هر چهار عنوان در یک سال اشاره دارد؛ دستاوردی بسیار نادر که در تنیس مدرن مردان تنها رود لیور توانست در سالهای ۱۹۶۲ و ۱۹۶۹ به آن برسد. امروز بازیکنان بزرگ، رؤیای رسیدن به رکوردهای تاریخی این چهار میدان را در سر میپرورانند و همین رقابت، گرنداسلمها را به جذابترین صحنههای ورزش جهان بدل کرده است.
نویسنده: رها