قوانین امتیازدهی تنیس برای مبتدیان؛ از صفر تا قهرمانی

دسته: قوانین

تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۴/۱

چرا به‌جای یک می‌گویند پانزده و چرا صفر را «لاو» می‌نامند؟ راهنمای ساده‌ی شمارش امتیاز در تنیس برای تازه‌کارها.

برای کسی که تازه با تنیس آشنا می‌شود، سیستم امتیازدهی این ورزش شاید کمی عجیب به نظر برسد. اما وقتی منطق آن را یاد بگیرید، خواهید دید که سیستمی بسیار جذاب و هیجان‌انگیز است. در این مطلب گام‌به‌گام نحوه‌ی شمارش امتیاز را توضیح می‌دهیم. امتیازها در یک گیم کوچک‌ترین واحد بازی، «امتیاز» است. شمارش امتیازها درون هر گیم به این ترتیب است: اولین امتیاز: پانزده دومین امتیاز: سی سومین امتیاز: چهل چهارمین امتیاز: برنده‌ی گیم به جای صفر، در تنیس از واژه‌ی «لاو» استفاده می‌شود. برای برنده شدن در یک گیم باید حداقل چهار امتیاز و دست‌کم با دو امتیاز اختلاف به دست آورید. دیوس و امتیاز برتری اگر امتیاز هر دو بازیکن به چهل برابر شد، به آن «دیوس» می‌گویند. در این حالت یکی از بازیکنان باید دو امتیاز پیاپی بگیرد تا گیم را ببرد. امتیاز پس از دیوس، «اَدوانتیج» یا برتری نامیده می‌شود؛ اگر همان بازیکن امتیاز بعدی را هم بگیرد گیم را می‌برد، وگرنه دوباره به دیوس بازمی‌گردند. گیم، ست و مسابقه چند گیم با هم یک «ست» را تشکیل می‌دهند. برای بردن یک ست باید شش گیم ببرید، آن هم با حداقل دو گیم اختلاف. اگر نتیجه به شش بر شش رسید، معمولاً یک «تای‌بریک» برگزار می‌شود تا برنده‌ی ست مشخص شود. در تای‌بریک امتیازها به شکل عادی (یک، دو، سه...) شمرده می‌شوند و معمولاً نخستین بازیکنی که به هفت امتیاز با دو اختلاف برسد، برنده است. سرانجام، مجموعه‌ای از ست‌ها یک «مسابقه» را می‌سازند. بازی‌های زنان و بیشتر مسابقات مردان به‌صورت سه ست برگزار می‌شوند که برنده باید دو ست را ببرد. اما در گرنداسلم‌ها، مردان در پنج ست بازی می‌کنند و باید سه ست را به دست آورند. چرا این سیستم؟ ریشه‌ی دقیق این شمارش به‌طور قطعی روشن نیست، اما یک نظریه‌ی رایج می‌گوید که در گذشته از صفحه‌ی ساعت برای نمایش امتیاز استفاده می‌شد و عقربه با هر امتیاز یک چهارم دور می‌چرخید. فارغ از منشأ آن، همین قانون «اختلاف دو امتیازی» است که تنیس را پر از بازگشت‌های نفس‌گیر و لحظه‌های دراماتیک می‌کند و هر گیم را تا آخرین توپ زنده نگه می‌دارد.

نویسنده: رها