چطور راکت تنیس مناسب انتخاب کنیم؟

دسته: تجهیزات

تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۵/۲۲

راهنمای کامل انتخاب راکت تنیس برای مبتدی‌ها و بازیکنان متوسط: اندازهٔ سر، وزن و تعادل، سایز دسته، نوع زه و کشش آن، راکت کودکان بر اساس قد و نکات نگهداری.

انتخاب راکت، اولین تصمیم جدی هر کسی است که وارد دنیای تنیس می‌شود. خیلی‌ها راکتی را می‌خرند که بازیکن محبوبشان در دست دارد و بعد از چند جلسه تمرین احساس می‌کنند تنیس ورزش سختی است، در حالی که مشکل از خودشان نیست، از ابزار اشتباه است. در این مطلب یاد می‌گیرید یک راکت از چه بخش‌هایی ساخته شده، اندازهٔ سر، وزن، تعادل، اندازهٔ دسته و زه چه تأثیری روی بازی شما می‌گذارند، چرا راکت بازیکنان حرفه‌ای برای مبتدی‌ها انتخاب بدی است، راکت کودکان را چطور بر اساس قد انتخاب کنیم و در پایان یک فهرست ساده از مشخصاتی که یک مبتدی باید دنبالش باشد. هر بخش راکت روی بازی شما اثر می‌گذارد: سر بزرگ‌تر خطا را کم می‌کند، دستهٔ درست کنترل می‌دهد. راکت تنیس از چه بخش‌هایی تشکیل شده است؟ پیش از حرف زدن دربارهٔ مشخصات فنی، بهتر است با واژه‌های پایه آشنا شوید تا هنگام خرید بدانید فروشنده از چه چیزی حرف می‌زند: سر راکت (head) : قاب بیضی‌شکل بالای راکت که زه‌ها داخل آن کشیده می‌شوند. سطح ضربه (string bed) : همان شبکهٔ زه‌ها که توپ با آن برخورد می‌کند. نقطهٔ شیرین (sweet spot) : ناحیه‌ای در مرکز سطح ضربه که بهترین حس و بیشترین کنترل را می‌دهد. گلویی (throat) : بخش مثلثی بین سر و دسته که سفتی راکت را تعیین می‌کند. دسته (grip یا handle) : جایی که دست را می‌گذارید، همراه با نوار روکش (overgrip). ته دسته (butt cap) : انتهای دسته که معمولاً اندازهٔ گریپ روی آن نوشته شده است. اندازهٔ سر راکت و تأثیر آن اندازهٔ سر راکت بر حسب اینچ مربع بیان می‌شود و مستقیماً روی بخشش راکت اثر دارد. هرچه سر بزرگ‌تر باشد، نقطهٔ شیرین بزرگ‌تر است و ضربه‌های نه‌چندان دقیق هم نتیجهٔ قابل قبولی می‌دهند. ۹۵ تا ۹۸ اینچ مربع : سر کوچک، کنترل بالا، بخشش کم. مناسب بازیکنان پیشرفته با ضربهٔ تمیز. ۱۰۰ تا ۱۰۳ اینچ مربع : تعادل بین کنترل و بخشش. محبوب‌ترین بازهٔ ممکن و انتخاب امن برای مبتدی و متوسط. ۱۰۵ تا ۱۱۵ اینچ مربع : سر بزرگ، قدرت و بخشش زیاد، کنترل کمتر. مناسب کسانی که تازه شروع کرده‌اند یا سرعت ضربهٔ پایینی دارند. اگر تازه‌کار هستید و هنوز توپ را همیشه وسط راکت نمی‌زنید، سر ۱۰۰ اینچ مربع یا کمی بزرگ‌تر بهترین شروع است. وزن و تعادل: هد-هوی یا هد-لایت؟ وزن راکت معمولاً بین ۲۵۰ تا ۳۴۰ گرم است و دو عدد برایش اعلام می‌شود: وزن خالی (unstrung) و وزن با زه (strung). تفاوت این دو حدود ۱۵ گرم است، پس حواستان باشد دو راکت را با معیار یکسان مقایسه کنید. تعادل (balance) یعنی وزن راکت بیشتر به کدام سمت متمایل است: هد-هوی (head heavy) : وزن به سمت سر متمایل است. ضربه قدرت بیشتری دارد ولی چرخاندن راکت سخت‌تر است. معمولاً در راکت‌های سبک برای جبران کمبود وزن استفاده می‌شود. هد-لایت (head light) : وزن به سمت دسته متمایل است. راکت چابک‌تر است، در بازی نزدیک تور و ولی (volley) بهتر عمل می‌کند و فشار کمتری به مچ و آرنج می‌آورد. راکت‌های سنگین حرفه‌ای معمولاً هد-لایت هستند. برای یک بزرگسال مبتدی، وزنی بین ۲۷۰ تا ۳۰۰ گرم (با زه) با تعادل متمایل به سمت دسته یا خنثی، انتخاب منطقی است. راکت خیلی سبک شاید در فروشگاه دلپذیر به نظر برسد، اما هنگام برخورد با توپ می‌لرزد و به آرنج آسیب می‌زند. اندازهٔ دسته را چطور پیدا کنیم؟ اندازهٔ دسته (grip size) با شماره‌های ۰ تا ۵ مشخص می‌شود که در آمریکا معادل ۴ اینچ تا ۴ و ۵.۸ اینچ است. دستهٔ کوچک باعث می‌شود ناخودآگاه راکت را محکم‌تر بفشارید و همین، عامل شایع درد آرنج است. دستهٔ بزرگ هم چرخش مچ برای زدن اسپین را محدود می‌کند. دو روش سادهٔ اندازه‌گیری: روش انگشت : راکت را با گریپ فورهند (forehand) بگیرید. باید بتوانید انگشت اشارهٔ دست دیگرتان را دقیقاً بین نوک انگشتان و کف دست جا بدهید. اگر فضا نبود، دسته کوچک است. اگر فضا زیاد بود، دسته بزرگ است. روش خط‌کش : فاصلهٔ چین میانی کف دست تا نوک انگشت حلقه را بر حسب میلی‌متر اندازه بگیرید. حدود ۱۰۵ تا ۱۱۰ میلی‌متر معمولاً به سایز ۲ و بالاتر از آن به سایز ۳ می‌رسد. قاعدهٔ طلایی: اگر بین دو سایز مانده‌اید، سایز کوچک‌تر را بردارید. با یک نوار روکش می‌توانید دسته را بزرگ‌تر کنید، اما کوچک کردن آن عملاً ممکن نیست. زه و کشش آن زه بیش از آنچه فکر می‌کنید روی حس بازی اثر دارد و تعویض آن هم ارزان‌تر از تعویض راکت است. سه خانوادهٔ اصلی زه: سینتتیک گات (synthetic gut) : ارزان، نرم و متعادل. گزینهٔ پیش‌فرض مبتدی‌ها. مولتی‌فیلامنت (multifilament) : نرم‌تر، راحت‌تر برای آرنج، گران‌تر. مناسب کسانی که درد آرنج دارند. پلی‌استر (polyester) : سفت و بادوام، برای اسپین و کنترل زیاد. برای بازیکنان قدرتمند، نه برای مبتدی، چون به مفاصل فشار می‌آورد. کشش زه بر…

نویسنده: تحریریه تنیکس