تنیس دونفره؛ قوانین، آرایش و تاکتیک‌های پایه
دسته: قوانین
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۵/۲۶
زمین دونفره چه فرقی دارد، ترتیب سرویس و گیرنده چطور تعیین می‌شود و دو آرایش رایج زمین کدام‌اند؟ راهنمای کامل بازی دوبل.
دونفره (doubles) برای خیلی‌ها لذت‌بخش‌ترین شکل تنیس است: زمین بین دو نفر تقسیم می‌شود، دویدن کمتری لازم دارد و امتیازها سریع‌تر تمام می‌شوند. اما قوانینی دارد که اگر ندانید، همان چند گیم اول سردرگم می‌شوید. این مطلب همه‌چیز را از تفاوت زمین تا تاکتیک‌های پایه توضیح می‌دهد. زمین دونفره پهن‌تر است زمین تنیس در دو طرف نوارهای باریکی دارد که به آن‌ها نوار کناری یا alley می‌گویند. در بازی تک‌نفره این نوارها بیرون از زمین حساب می‌شوند، اما در دونفره جزو زمین‌اند و توپی که داخل آن‌ها بیفتد سالم است. همین موضوع عرض زمین را از حدود ۸ متر به نزدیک ۱۱ متر می‌رساند. یک استثنای مهم: مربع‌های سرویس در دونفره هیچ تغییری نمی‌کنند. توپ سرویس همچنان باید داخل همان مربع کوچک فرود بیاید و اگر روی نوار کناری بیفتد، خطاست. ابعاد دقیق هر بخش زمین را در راهنمای زمین تنیس ببینید. ترتیب سرویس چطور کار می‌کند؟ هر تیم پیش از شروع ست تصمیم می‌گیرد کدام بازیکن اول سرویس بزند. بعد از آن ترتیب ثابت می‌ماند و سرویس بین چهار بازیکن می‌چرخد: گیم اول: بازیکن الف از تیم یک گیم دوم: بازیکن ج از تیم دو گیم سوم: بازیکن ب از تیم یک گیم چهارم: بازیکن د از تیم دو یعنی هر بازیکن یک‌درمیانِ هم‌تیمی‌اش سرویس می‌زند و در هر ست، بین دو سرویس شما سه گیم فاصله می‌افتد. این ترتیب را می‌توانید در ابتدای هر ست جدید تغییر دهید، اما در میانهٔ یک ست نه. گیرنده هم جای ثابت دارد این بخشی است که بیشترین اشتباه در آن رخ می‌دهد. تیم گیرنده در ابتدای هر ست مشخص می‌کند کدام بازیکن سمت راست (deuce) و کدام سمت چپ (advantage) را می‌گیرد و تا پایان آن ست این تقسیم عوض نمی‌شود . اگر جابه‌جا بگیرید، تیم شما امتیاز را از دست می‌دهد. دقت کنید که در تک‌نفره شما بسته به فرد یا زوج بودن امتیاز، بین دو سمت جابه‌جا می‌شوید؛ در دونفره اما هر بازیکن فقط سمت خودش را می‌گیرد. برای مرور شمارش امتیازها به راهنمای سیستم امتیازدهی تنیس سر بزنید. دو آرایش رایج در زمین یکی جلو، یکی عقب رایج‌ترین آرایش شروع: سرویس‌زننده پشت خط انتهایی می‌ایستد و یارش نزدیک تور. بازیکن نزدیک تور وظیفه دارد توپ‌های برگشتی را با ولی تمام کند و مسیر ضربهٔ حریف را محدود کند. هر دو پشت تور آرایش تهاجمی و هدف نهایی بیشتر تیم‌های خوب. وقتی هر دو بازیکن نزدیک تور باشند، زمان واکنش حریف به‌شدت کم می‌شود و زاویه‌های زیادی برای زدن ضربهٔ برنده باز می‌شود. نقطهٔ ضعفش توپ‌های بلند (لاب) است که از بالای سرتان رد می‌شوند. آرایش سوم، یعنی هر دو عقب، حالت دفاعی است؛ زمانی مفید است که تیم مقابل پشت تور مسلط شده و شما به زمان نیاز دارید. چند قانون که خوب است بدانید هر توپ را فقط یک نفر می‌زند. اگر هر دو بازیکن یک تیم به یک توپ راکت بزنند، امتیاز از دست می‌رود. ترتیب زدن در رالی آزاد است. برخلاف سرویس، در جریان بازی هر کسی که به توپ نزدیک‌تر است می‌تواند بزند. برخورد توپ به یار شما خطاست. اگر توپِ در جریان به بدن یا لباس یکی از دو بازیکن تیم بخورد، امتیاز به حریف می‌رسد. سرویس‌زننده آزاد است هرجا بایستد ، به‌شرطی که پشت خط انتهایی و در سمت درست زمین باشد. یارش هم می‌تواند هرجای زمین خودش بایستد. سه تاکتیک ساده که نتیجه را عوض می‌کند وسط بزنید. توپی که بین دو حریف فرود می‌آید، تردید ایجاد می‌کند و زاویهٔ پاسخ آن‌ها را می‌بندد. در دونفره «وسط» اغلب امن‌تر و مؤثرتر از خط‌های کناری است. با یارتان هم‌جهت حرکت کنید. دو بازیکن یک تیم مثل دو سر یک طناب‌اند؛ وقتی یکی به سمت کناره کشیده می‌شود، دیگری باید به سمت وسط جبران کند تا فضای خالی نماند. سرویس دوم را روی بک‌هند حریف بزنید. بیشتر بازیکنان آماتور از این سمت ضعیف‌ترند و یک برگشت ضعیف، بهترین فرصت برای یار شما پشت تور است. در نهایت، مهم‌ترین مهارت دونفره ارتباط است: پیش از هر امتیاز کوتاه با یارتان هماهنگ کنید چه سرویسی می‌زنید و چه کسی توپ وسط را می‌گیرد. همین چند ثانیه گفت‌وگو بیش از هر ضربهٔ تماشایی امتیاز می‌آورد.
نویسنده: ترانه