انواع ضربه‌ها در تنیس؛ از فورهند تا اسمش
دسته: تکنیک
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۵/۲۲
در این راهنما هشت ضربهٔ اصلی تنیس را می‌شناسید: فورهند، بک‌هند، سرویس، ولی، اسمش، دراپ‌شات، لاب و اسلایس؛ همراه با کاربرد هر ضربه و نکتهٔ کلیدی اجرای آن برای مبتدی‌ها.
اگر تازه راکت به دست گرفته‌اید، احتمالاً بیش از هر چیز این پرسش ذهنتان را مشغول کرده که در تنیس چند نوع ضربه وجود دارد و کدام‌شان را باید زودتر یاد بگیرید. در این مطلب هشت ضربهٔ اصلی تنیس را یکی‌یکی معرفی می‌کنیم: می‌گوییم هر ضربه دقیقاً چیست، در چه موقعیتی از بازی به کار می‌آید و مهم‌ترین نکتهٔ اجرای آن برای یک مبتدی کدام است. در انتها هم یک مسیر پیشنهادی می‌دهیم که از کجا شروع کنید تا در کوتاه‌ترین زمان بتوانید یک رالی (rally) واقعی را ادامه دهید. فورهند (forehand)؛ پرکاربردترین ضربهٔ تنیس فورهند ضربه‌ای است که توپ را از سمت دست راکت‌دار می‌زنید. برای یک بازیکن راست‌دست، هر توپی که به سمت راست بدن بیاید معمولاً با فورهند زده می‌شود. این ضربه در بیشتر رالی‌ها تکرار می‌شود و قوی‌ترین سلاح اکثر تنیس‌بازان است، چون بدن آزادی حرکت بیشتری دارد و می‌توانید نیروی بیشتری به توپ منتقل کنید. نکتهٔ کلیدی: فورهند از پاها شروع می‌شود، نه از دست. اول بدن را بچرخانید و شانه را به سمت تور بیاورید، سپس راکت را از پایین به بالا حرکت دهید تا توپ چرخش رو به جلو (topspin) بگیرد. همین چرخش است که باعث می‌شود توپ بعد از عبور از تور به سمت زمین بیفتد و بیرون نرود. هر ضربه جای خودش را دارد: فورهند و بک‌هند از خط زمینه، ولی و اسمش نزدیک تور. بک‌هند (backhand)؛ سمتی که باید تقویتش کنید بک‌هند ضربه‌ای است که در سمت مخالف دست راکت‌دار زده می‌شود. بیشتر مبتدی‌ها از این سمت فرار می‌کنند و سعی می‌کنند همه‌چیز را دور بزنند و با فورهند بزنند؛ عادتی که خیلی زود در بازی جدی به ضرر شما تمام می‌شود. بک‌هند دو شکل رایج دارد. بک‌هند دودست در این حالت هر دو دست روی دستهٔ راکت قرار می‌گیرند. دست دوم کنترل و ثبات بیشتری می‌دهد و همین باعث می‌شود بک‌هند دودست برای مبتدی‌ها و به‌ویژه نوجوانان گزینهٔ ساده‌تری باشد. کنترل توپ‌های بلند و سنگین با آن راحت‌تر است. بک‌هند تک‌دست در بک‌هند تک‌دست فقط یک دست روی راکت است. برد بیشتری دارد و برای اجرای اسلایس و بازی نزدیک تور طبیعی‌تر است، اما به قدرت مچ و شانه و زمان‌بندی دقیق‌تری نیاز دارد. اگر می‌خواهید تفاوت این دو سبک را در عمل ببینید، تماشای بازی تنیس‌بازان حرفه‌ای بهترین کلاس درس است. نکتهٔ کلیدی: در هر دو نوع بک‌هند، توپ را جلوتر از بدن ملاقات کنید. اگر توپ به بدنتان نزدیک شود، دیگر جایی برای باز کردن ضربه نمی‌ماند. سرویس (serve)؛ تنها ضربه‌ای که کاملاً در اختیار شماست سرویس شروع‌کنندهٔ هر امتیاز است و تنها ضربه‌ای است که حریف هیچ نقشی در آن ندارد: توپ را خودتان بالا می‌اندازید و خودتان می‌زنید. به همین دلیل بیشترین بازدهی تمرین را دارد، چون کاملاً قابل تکرار است. اگر با ساختار امتیازها و ترتیب سرویس آشنا نیستید، بهتر است ابتدا سری به راهنمای امتیازشماری در تنیس بزنید. نکتهٔ کلیدی: پرتاب توپ (toss) نیمی از سرویس است. توپ باید کمی جلوتر از بدن و در ارتفاعی ثابت رها شود. اگر پرتاب هر بار جای متفاوتی برود، هیچ‌وقت سرویس یکدستی نخواهید داشت. ولی (volley)؛ زدن توپ پیش از برخورد به زمین ولی یعنی توپ را در هوا و قبل از اینکه به زمین بخورد بزنید. معمولاً نزدیک تور اجرا می‌شود و هدفش کوتاه کردن زمان واکنش حریف است. در بازی دوبل (doubles) ولی نقش بسیار پررنگ‌تری دارد. نکتهٔ کلیدی: ولی یک ضربهٔ کامل نیست، یک «بلوک» است. راکت را عقب نبرید؛ فقط جلوی توپ بگیرید و با یک حرکت کوتاه از بالا به پایین هدایتش کنید. مچ باید محکم و ثابت بماند. تماشای ضربه‌ها با سرعت واقعی، بهترین مکمل تمرین است. اسمش (smash)؛ پاسخ به توپ‌های بلند اسمش یا اسماش ضربه‌ای است که روی توپ‌های بلند و بالای سر زده می‌شود و شبیه سرویس اجرا می‌شود، با این تفاوت که توپ را حریف فرستاده است. اسمش معمولاً امتیاز را تمام می‌کند. نکتهٔ کلیدی: با قدم‌های کوچک و جانبی زیر توپ قرار بگیرید، نه با یک دویدن بلند رو به عقب. دست غیرراکت‌دار را به سمت توپ بگیرید تا فاصله را بهتر تخمین بزنید. دراپ‌شات (drop shot)؛ ضربهٔ کوتاه و فریبنده دراپ‌شات ضربه‌ای نرم است که توپ را درست پشت تور می‌اندازد. زمانی مؤثر است که حریف عقب زمین ایستاده باشد یا خسته باشد. اجرای آن در زمین‌های کند مثل خاک رس نتیجهٔ بهتری می‌دهد؛ موضوعی که در راهنمای سطوح زمین تنیس بیشتر توضیح داده‌ایم. نکتهٔ کلیدی: تا لحظهٔ آخر آماده‌سازی ضربه را شبیه یک فورهند یا بک‌هند معمولی نگه دارید و در برخورد، فشار دست را کم کنید. غافلگیری مهم‌تر از دقت است. لاب (lob)؛ فرستادن توپ از بالای سر حریف لاب یعنی زدن توپ بلند و قوسی از بالای سر حریفی که به تور نزدیک شده است. دو کاربرد دارد: دفاعی، برای خریدن زمان و برگشتن به موقعیت مناسب…
نویسنده: نگار