حذف مسابقات پنج‌ست اشتباهی فاحش است

دسته: اخبار تنیس

تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۶/۲۸

حذف یا کوتاه‌شدن مسابقات پنج‌ست، با وجود میراث تاریخی و ارزش رقابتی‌شان، اشتباه بزرگی خواهد بود.

دیدار یک‌چهارم‌نهایی بن شلتون و کارلوس آلکاراس در یو‌اس اوپن سه‌شنبه‌شب از ساعت ۲۳:۰۵ آغاز شد و تا ۰۳:۳۳ ادامه یافت، یعنی مجموعاً چهار ساعت و ۲۸ دقیقه؛ بازی با آخرین سرویس‌ایس شلتون به پایان رسید و رکورد دیرترین پایان مسابقه یو‌اس اوپن را با ۴۳ دقیقه اختلاف جابه‌جا کرد. پس از آن، بحث‌ها از اشتباهات برنامه‌ریزی یوس‌تا به سرعت به سراغ پرسش درباره کنار گذاشتن مسابقات پنج‌ست رفت؛ اما حذفشان، ثبت در تاریخ، اشتباه فاحشی خواهد بود. مسابقات پنج‌ست فقط بخشی از سنت گرند اسلم نیستند، بلکه نماد افتخار در بازی مردان‌اند و گواهی بر توانایی ادامه دادن در سطح بالا. جان ایسر اگرچه قهرمان گرند اسلم نشد، اما مسابقات ماراثونی او—از جمله نبرد سه‌روزه ۱۱ ساعته مقابل نیکولاس ماهوت در ویمبلدون ۲۰۱۰—دلیل احترام هم‌بازان و هواداران است. بسیاری از بهترین دیدارهای تاریخ در قالب best-of-five رقم خورده‌اند و حتی بازنده‌ها هم به خاطر مقاومت و حضور در آن قصه‌ها تحسین می‌شوند. ماهوت در ۲۰۱۵ گفت مردم هنوز آن مسابقه را به یاد دارند، اما خودش مطمئن نبود که آن نبرد را برده بود؛ احتمال دارد ده سال دیگر تماشاگران فکر کنند او برنده بود. پنج‌ست‌ها آزمونی سخت برای اراده، خونسردی و تمرکز هستند، هم برای بازیکنان و هم برای تماشاگران. بخش بزرگی از لذت دنبال کردن تنیس، تماشای دسته‌جمعی مسابقاتی است که در اوپن استرالیا یا دیگر گرند اسلم‌ها به پنج ست می‌رسند و شبکه‌های اجتماعی را پر می‌کنند. تماشاگرانی که تا پایان ماراثون نمی‌مانند، صبح روز بعد ممکن است وقتی برای رفتن به سر کار آماده می‌شوند ببینند ست پنجم هنوز ادامه دارد. برخی اوپن استرالیا را دلیل اصلی لغو پنج‌ست‌ها می‌دانند؛ اما علاقه‌مندان واقعی تنیس آن تورنمنت را گذر آیینی می‌بینند. اگر کسی از ساعات ملبورن در یو‌اس اوپن تعجب نکند، هم بی‌ارتباط با حضور کریگ تایلی، مدیرعامل سابق تنیس استرالیا که حالا در یوس‌تا کار می‌کند، نیست. با این همه، هزینه‌های جسمانی پنج‌ست‌ها برای بازیکنان قابل چشم‌پوشی نیست، به‌ویژه در تقویم فشرده تور که خطر غیبت به‌خاطر فرسودگی را بالا می‌برد. تنش میان محافظت از سنت و نیاز به تحول، سال‌هاست بحثی وجودی درباره پنج‌ست‌ها به راه انداخته است. ماه گذشته اندرو عبدو، مدیرعامل آینده تنیس استرالیا، پیشنهاداتی برای کوتاه‌تر کردن بازی مطرح کرد: «شاید لازم نباشد تا انتها best of five بازی کنیم، شاید سیستم امتیازدهی تغییر کند، شاید روش‌های مختلفی برای جذب و سرگرم کردن مخاطبان وجود دارد بدون این‌که ماهیت ورزش را از بین ببریم.» اظهارات عبدو، که پس از پیشنهاد کریگ تایلی درباره برگزاری پنج‌ست برای زنان مطرح شد، اگر نوواک جوکوویچ، پادشاه گرند اسلم که شهرتش را با مسابقات پنج‌ست ساخت، قبلاً پیشنهاد تغییر سیستم امتیازدهی را مطرح نکرده بود، شاید کمتر به گوش می‌رسید. جوکوویچ گفته بود می‌توان تعداد بازی‌ها را کاهش داد تا مسابقات در بازه دو ساعته بگنجند، هرچند خودش در پاسخ به درخواست نظر کمی طعنه‌آمیز عمل کرد تا طرفداران را تحریک کند. جان مک‌انرو هم با این دیدگاه موافق نبود و اشاره کرد توجه مردم کوتاه‌تر از همیشه شده است؛ مک‌انرو که در فینال ویمبلدون ۱۹۸۰ در مسابقه‌ای ۱۸-۱۶ بازنده شد، نظرش شنیده شد. آن صداها هنوز نتوانسته‌اند طرفداران سنت پنج‌ست را خاموش کنند. فرناندو تیافو بعد از پیروزی در یک یک‌چهارم‌نهایی پنج‌ست مقابل الکس میشل‌سن گفت: «آیا من پنج‌ست‌ها را دوست دارم؟ قطعا نه. وقتی دو ست جلو باشم دلم می‌خواهد دست بدهیم و برویم خانه. اما این تنیس است، من با دیدن مسابقات فوق‌العاده و پنج‌ست‌های خارق‌العاده بزرگ شدم، نوواک در برابر رافا، فدرر در برابر رافا، پنج‌ست‌هایی که ساعت‌ها طول می‌کشیدند. این تاریخ بازی است.» دیدار یک‌چهارم‌نهایی شلتون و آلکاراس فصل دیگری به تاریخ افزود، مسابقه‌ای که ورزشگاه آرتور اش را به ساعات پس از تعطیلی کشاند. شلتون که از از پا درآوردن قهرمان مدافع یو‌اس اوپن گیج بود، از کارفرمای خواهرش در مورگان استنلی خواست روز بعد او را مرخص کنند، چون قرار بود تا ساعت ۰۶:۰۰ برگردد. وقتی مسابقه سه‌شنبه به چهارشنبه رسید، کارکنان خدمات نظافت را دیدند که برای هجوم تماشاگران پس از سپیده‌دم مشغول پاک‌سازی ورزشگاه و محوطه بودند. منبع: The Guardian — Tennis

نویسنده: تحریریه تنیکس