مارتینا ناوراتیلووا در ۷۰ سالگی، زندگی او در عکسها

دسته: اخبار گرنداسلم · اخبار تنیس
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۷/۲۶
مروری تصویری بر زندگی و مسیر حرفهای مارتینا ناوراتیلووا؛ از فرارش از چکسلواکی و تسلط بر ویمبلدون تا فعالیت اجتماعی و ادامه حضور در تنیس.
مارتینا ناوراتیلووا در ۱۸ اکتبر هفتادمین سال تولدش را جشن میگیرد، هفتهها و دهههایی که تنیس زنان را با سرو و والی تهاجمی و پایبندی به آمادهسازی جسمانی تغییر داد و او را به صدر بازی رساند. بیرون از زمین هم، بهعنوان مفسر و مدافع اجتماعی شناخته شده و در زندگی عمومی و خصوصی، بیپرده و صادق بوده است. او فراتر از آمار و ثبت در تالار مشاهیر، خودش را «کمی گیک» خوانده و اعتراف کرده که مقابل یک جفت کفش ورزشی خوب تاب مقاومت ندارد. کودکیاش را در حومه پراگ گذراند و عاشق چیدن قارچ در جنگل بود. بعد از ترک تور WTA، به کلاسهای نجاری رفت و گواهینامه خلبانی گرفت. بازیگری کاترین هپبورن را بهخاطر استحکام و فردیت ستایش میکند. «تنیس به من همه چیز را داده است»، جملهای که بارها از زبان او شنیدهایم و همین الهامبخش هواداران ادامه یافته است. مقاطع زندگیاش پر از تصمیمهای سرنوشتساز بود. در ۱۹۷۵، وقتی نوجوان بود و در یک تورنمنت در سیدنی بازی میکرد، با کودکانی مهاجر اهل چک آشنا شد. همان سال، پس از شکست در نیمهنهایی یو اس اوپن، تصمیم دردناکی گرفت و از چکسلواکی فرار کرد تا در آمریکا درخواست پناهندگی کند. به قول خودش، «بعد از آن، همه چیز آسان است.» در ۱۹۷۸ و در ۲۱ سالگی، ناوراتیلووا کریس اورت را شکست داد و نخستین قهرمانی از نه قهرمانی انفرادی ویمبلدون و ۱۸ گرند اسلم انفرادی را ثبت کرد؛ پیروزیای که بهخاطر نبود خانوادهاش تلخ و شیرین بود اما او را برای نخستینبار به رتبه شماره یک جهان در WTA رساند. رقابت آنها در مجموع ۸۰ دیدار بود که ۴۳-۳۷ به سود ناوراتیلووا تمام شد و همین رقابت، دوستی مادامالعمر هم ساخت. در ایستبورن ۱۹۸۵، ناوراتیلووا و پام شرایور با کیکی جشن گرفتند که صدمین پیروزی متوالیشان در مسابقات دوبل را نشان میداد. این زوج یکی از موفقترینهای تاریخ تنیس زنان بودند، بیست قهرمانی گرند اسلم را در میان ۷۹ عنوان بهدست آوردند و ناوراتیلووا در کل ۱۷۷ عنوان دونفره در کارنامه دارد. بازگشت به پراگ برای او راه دشواری بود. در ۱۹۸۶ او برای اولین بار پس از فرار، بهعنوان عضو تیم فدکاپ آمریکا به پراگ بازگشت؛ آمریکاییها برنده شدند و این نتیجه برای بسیاری از هواداران چک خوشایند نبود، اگرچه تیم میزبان راهی فینال شده بود. ناوراتیلووا در ۲۰۰۸ تابعیت چک را بازیافت و در ۲۰۲۵ نشان شیر سفید، نشان عالی کشور را دریافت کرد. با ثبت ۱٬۴۴۲ برد و ۱۶۷ عنوان، ناوراتیلووا در ۱۹۹۴ از بازیهای انفرادی در فینال WTA در مدیسون اسکوئر گاردن نیویورک بازنشسته شد. اینبار والدینش، یانا مادر و میروسلاو پدرخوانده، توانستند در آن لحظه احساسی کنار او باشند. او گفته بود، «پدرم میگفت من دستی طلایی دارم و باید از آن استفاده کنم»، و اگر تنیس نبود شاید به معماری یا مهندسی میرفت. نزدیک پنجاه سالگی هم از رقابت باز نماند؛ آخرین یکی از ۵۹ عنوان گرند اسلمش را در ۲۰۰۶ در یو اس اوپن در میکس دونفره همراه باب برایان بهدست آورد، پیروزیای که نشاندهنده نگاه او به تمرین، تناسب اندام و توجه به تغذیه بود. روابطش با چک ادامه یافت؛ در ۲۰۱۳ او در جشن چهلسالگی WTA در لندن شرکت کرد و با یانا نووتنا، قهرمان چکی که سالها از بازی او الهام گرفته بود، دیدار دوباره داشت. نووتنا در ۲۰۱۰، هنگام درمان برای سرطان پستان، ناوراتیلووا را به جلسات پرتو درمانی در پاریس میبرد. او از سالهای آغازین، آشکارا همجنسگرا بود و از مدافعان برجسته مسائل LGBTQ شد، حتی بهقیمت از دست دادن اسپانسرها. در ۲۰۱۴ با جولیا لمیگووا ازدواج کرد و نامادری اما و ویکتوریا شد، و در ۲۰۲۴ این زوج دو پسر خردسال را به فرزندی پذیرفتند. درباره زندگی خانوادگی گفته است، «ازدواج و داشتن خانواده بزرگترین شادی بوده است.» ناوراتیلووا بهعنوان سفیر و بازمانده هم شناخته میشود؛ در ۲۰۱۸ همراه با قهرمانانی مثل بیلی جین کینگ بهعنوان سفیر افسانهها در فینال WTA در سنگاپور حاضر شد. او دو بار با سرطان مبارزه کرده و از حمایت از بنیاد WTA و طرح ACEing Cancer سربلند است، «شکست سرطان یک پیروزی بزرگ شخصی برای من بود.» کنار زمین هم صدایش شنیده میشود؛ او همچنان مفسر تلویزیونی صریح و مورد احترام برای تنیس چنل، بیبیسی و اسکای یوکی است و در سراسر جهان سخنرانیهای انگیزشی برای شرکتها و خیریهها ارائه میکند. در ۲۰۲۶، ناوراتیلووا در جشن تجلیل از راجر فدرر هنگام ورود او به تالار بینالمللی تنیس حضور یافت و در یک مسابقه نمایشی در کنار این اسطوره سوئیسی مقابل گابریلا ساباتینی و مارات سفین، لباسی پوشید که در دهه ۱۹۷۰ در تور میپوشید. منبع: WTA Tour
نویسنده: تحریریه تنیکس