سالنامه بوی علف در نیویورک؛ پنج سال، پنج ستاره، یک شکایت تکراری
دسته: اخبار گرنداسلم · گرند اسلم
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۶/۱۶
از اعتراض نفس‌گیر کیریوس در ۲۰۲۲ تا توقف بازی سابالنکا در ۲۰۲۶؛ مرور سال‌به‌سال ماجرایی که به بخشی از هویت یو اس اوپن تبدیل شده است.
هر گرنداسلمی حاشیه مخصوص خودش را دارد؛ ویمبلدون باران دارد، ملبورن گرمای چهل درجه، و نیویورک... بویی که از پارک بغلی می‌آید. مرور سال‌به‌سال نشان می‌دهد شکایت از بوی ماری‌جوانا در یو اس اوپن دیگر اتفاق نیست؛ سنت است. ۲۰۲۲ — نیک کیریوس: اولین اعتراض جنجالی وسط مسابقه دور دوم در زمین لویی آرمسترانگ ثبت شد. استرالیایی جنجالی رو به داور گفت به‌عنوان یک آسمی شدید، ترجیح می‌دهد بین امتیازها چیز دیگری تنفس کند. ۲۰۲۳ — ماریا ساکاری و الکساندر زورف: ساکاری در زمین ۱۷ گفت بو کاملا فضا را پر کرده و زورف با جمله‌ای که تاریخی شد ماجرا را جمع‌بندی کرد: «زمین ۱۷ دقیقا بوی اتاق نشیمن اسنوپ داگ را می‌دهد.» همان سال مشخص شد منبع بو، پارک کورونا در همسایگی مجموعه است؛ جایی که مصرف تفریحی در آن قانونی است. ۲۰۲۵ — کاسپر رود: نروژی آرام هم به جمع شاکیان پیوست تا ثابت شود مشکل با تغییر نسل بازیکنان حل نمی‌شود. ۲۰۲۶ — آرینا سابالنکا و انگلیسی‌ها: مدافع عنوان قهرمانی وسط بازی دور سوم مقابل راخیموا بازی را متوقف کرد و به داور گفت: «یک نفر دارد علف می‌کشد.» باد آن روز بو را تا داخل ورزشگاه آورده بود. کیتی بولتر هم فاش کرد بازیکنان بین خودشان زمین ۱۷ را «زمین حشیش» صدا می‌زنند. فدراسیون تنیس آمریکا در تمام این سال‌ها یک پاسخ داشته است: داخل مجموعه بدون دود است و بیرون آن از اختیار ما خارج. و راست هم می‌گوید؛ تا قانون نیویورک همین است و پارک همان‌جاست، فصل بعد هم احتمالا یک ستاره دیگر وسط سرویس‌زدن دستش را جلوی بینی‌اش خواهد گرفت.
نویسنده: نگار