لوئیسا استفانی
Luisa Stefani
لوئیسا استفانی (Luisa Stefani) تنیسور حرفه‌ای برزیلی و موفق‌ترین بازیکن زن تاریخ کشورش در دوران باز تنیس است. او در ۹ اوت ۱۹۹۷ در سائو پائولو به دنیا آمد و در اوت ۲۰۲۶ با رتبه ۴ رنکینگ دونفره WTA، بهترین رتبه دوران حرفه‌ای خود را در اختیار دارد؛ رتبه‌ای که در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۶ و پس از رسیدن به فینال ویمبلدون به دست آورد. استفانی نخستین زن برزیلی است که به جمع ده و سپس پنج نفر نخست دونفره جهان رسیده است. او در دوران جونیور تا رتبه ۱۰ جهان بالا آمد و سپس با بورس تحصیلی راهی دانشگاه پپردین در کالیفرنیا شد، تبلیغات خواند، در ۲۰۱۵ عنوان ITA National Rookie of the Year را گرفت و در ۲۰۱۶ به نیمه‌نهایی تک‌نفره NCAA رسید. از همان ۲۰۱۵ حرفه‌ای شد و نخستین عناوین تورش را در ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ در کنار هیلی کارتر به دست آورد. سال ۲۰۲۱ هم بزرگ‌ترین و هم تلخ‌ترین فصل زندگی او بود. استفانی و لائورا پیگوسی در المپیک توکیو، پس از نجات چهار مچ پوینت در سوپر تای‌بریک دیدار رده‌بندی، ورونیکا کودرمتووا و النا وسنینا را شکست دادند و نخستین مدال المپیک تاریخ تنیس برزیل را گرفتند. او پس از آن در کنار گابریلا دابروفسکی قهرمان WTA 1000 کانادا شد، به فینال سینسیناتی رسید و در نوامبر به رتبه ۹ جهان رفت. اما در نیمه‌نهایی یو اس اپن همان سال رباط صلیبی زانویش پاره شد و نزدیک به یک سال از میادین دور ماند. بازگشتش در سپتامبر ۲۰۲۲ با عنوان چنای در کنار دابروفسکی و قهرمانی WTA 1000 گوادالاخارا با استورم هانتر رقم خورد و او را از رتبه ۲۱۷ به رده ۵۵ پایان فصل رساند. سال ۲۰۲۳ فصل عنوان‌های بزرگ بود: در اپن استرالیا همراه هم‌وطنش رافائل ماتوس قهرمان دونفره مختلط شد و این زوج نخستین تیم کاملاً برزیلی تاریخ بودند که عنوان گرنداسلم می‌گرفتند. استفانی دومین زن برزیلی تاریخ با عنوان گرنداسلم لقب گرفت و در همان فصل عناوین ابوظبی و برلین و مدال طلای دونفره بازی‌های پن آمریکن سانتیاگو را هم به دست آورد. در ۲۰۲۴ عنوان WTA 1000 دوحه را با دمی شورس گرفت، اما درد زانو فصلش را کوتاه کرد و در نوامبر جراحی شد. فصل ۲۰۲۵ را در کنار تیمه‌آ باباش گذراند و چهار جام لینتس، استراسبورگ، سائو پائولو و توکیو را برد. در ویمبلدون همراه جو سالزبری به فینال دونفره مختلط رسید، نخستین برزیلی پس از ۵۸ سال و ماریا بوئنو. در پایان فصل برای نخستین بار به فینال تور WTA راه یافت، از مرحله گروهی گذشت، در نیمه‌نهایی سیه سو وی و یلنا اوستاپنکو را برد و به عنوان نخستین برزیلی تاریخ فینالیست شد، هرچند در فینال مقابل کودرمتووا و الیز مرتنز شکست خورد. در ۲۰۲۶ دوباره با دابروفسکی هم‌تیمی شد و بهترین فصل زندگی‌اش را ساخت: نیمه‌نهایی اپن استرالیا، قهرمانی WTA 1000 دبی، عنوان استراسبورگ، نیمه‌نهایی رولان گاروس، عنوان ایست‌بورن روی چمن و سرانجام نخستین فینال گرنداسلم دوران حرفه‌ای‌اش در ویمبلدون که با نتیجه ۳ بر ۶ و ۵ بر ۷ به گوئو هان‌یو و کریستینا ملادنوویچ واگذار شد. استفانی راست‌دست است و بک‌هند دو دستی می‌زند؛ گیلرمه پاچانه که از ۲۰۲۲ همراه اوست، از ۲۰۲۴ مربی‌گری‌اش را بر عهده دارد. روی بازوی چپش حلقه‌های المپیک خالکوبی شده و روی بازوی راستش سه حرف F، یادگار جمله پدربزرگش آیرتون: تمرکز، قدرت و ایمان.
کشور: برزیل
قد: ۱۶۸ سانتی‌متر
محل تولد: سائو پائولو، برزیل
محل زندگی: سائو پائولو، برزیل
عناوین: ۱۶
گرنداسلم: ۱