مونیکا سلش
Monica Seles
مونیکا سلش (Monica Seles) تنیسور یوگسلاو و بعدها آمریکایی و یکی از استعدادهای استثنایی تاریخ تنیس زنان است. او در ۲ دسامبر ۱۹۷۳ در نووی ساد به دنیا آمد، در ۱۱ مارس ۱۹۹۱ و در ۱۷ سالگی به رتبه ۱ جهان رسید و در مجموع ۱۷۸ هفته صدرنشین رنکینگ WTA ماند که ششمین رکورد تاریخ است. سلش نه عنوان گرنداسلم تک‌نفره گرفت که هشت عنوان آن را پیش از بیست سالگی و با پرچم یوگسلاوی به دست آورد. او با هر دو دست و از هر دو سمت زمین ضربه می‌زد، سبکی که تقریبا در تنیس بی‌سابقه بود. پدرش کارولی سلش کاریکاتوریست حرفه‌ای بود و از پنج سالگی تمرین او را به عهده گرفت؛ برای اینکه تمرین برایش سرگرم‌کننده باشد روی توپ‌ها و زمین نقاشی می‌کشید و همین سبک ضربه دو دست از هر دو طرف را برای او طراحی کرد. یلنا گنچیچ هم در سال‌های نخست او را آموزش داد. مونیکا در سال ۱۹۸۶ و در یازده سالگی قهرمان تورنمنت جونیور اورنج بول در میامی شد و همان توجه نیک بولتیری را جلب کرد؛ خانواده به فلوریدا مهاجرت کردند و او تا مارس ۱۹۹۰ در آکادمی بولتیری تمرین کرد. سلش در ۱۳ فوریه ۱۹۸۹ حرفه‌ای شد. نخستین عنوان WTA او در ماه مه همان سال در هیوستن و با پیروزی بر کریس اورت در آخرین تورنمنت دوران حرفه‌ای اورت به دست آمد. یک سال بعد در رولان گاروس ۱۹۹۰ در فینال اشتفی گراف را با نتیجه ۷ بر ۶ و ۶ بر ۴ شکست داد، در حالی که در تای‌بریک ست اول چهار ست پوینت را نجات داده بود، و در ۱۶ سال و ۶ ماهگی جوان‌ترین قهرمان تاریخ این تورنمنت شد. سال‌های ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲ دوران سلطه او بود: در ۱۹۹۱ اپن استرالیا مقابل یانا نووتنا، رولان گاروس مقابل آرانچا سانچز ویکاریو و یو اس اپن مقابل مارتینا ناوراتیلووا را برد و تنها به دلیل مصدومیت ساق پا ویمبلدون را از دست داد. در ۱۹۹۲ هر سه عنوان را حفظ کرد و تنها در فینال ویمبلدون به گراف باخت. در ۳۰ آوریل ۱۹۹۳ و در جریان بازی یک‌چهارم نهایی تورنمنت هامبورگ مقابل مگدالنا مالیوا، مردی به نام گونتر پارکه که هوادار افراطی گراف بود از میان تماشاگران وارد زمین شد و با چاقو از پشت به سلش ضربه زد. زخم میان دو کتف او حدود یک و نیم سانتی‌متر عمق داشت. پارکه به دو سال حبس تعلیقی و درمان روانپزشکی محکوم شد. سلش بیش از دو سال از تنیس دور ماند و در آن سال‌ها با افسردگی و اختلال خوردن دست و پنجه نرم کرد؛ این حادثه یکی از تلخ‌ترین لحظات تاریخ ورزش و نقطه پایان یکی از بزرگ‌ترین رقابت‌های تنیس زنان بود. او در سال ۱۹۹۴ تابعیت آمریکا را گرفت و در اوت ۱۹۹۵ بازگشت. در نخستین تورنمنتش قهرمان کانادا شد و WTA رتبه یک مشترک را با گراف به او داد. سپس به فینال یو اس اپن ۱۹۹۵ رسید و به گراف باخت. در ژانویه ۱۹۹۶ با شکست دادن آنکه هوبر در فینال، چهارمین عنوان اپن استرالیا و نهمین و آخرین گرنداسلم دوران حرفه‌ای خود را گرفت. آخرین فینال بزرگ او رولان گاروس ۱۹۹۸ بود که چند هفته پس از درگذشت پدرش بر اثر سرطان برگزار شد. سلش در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی مدال برنز تک‌نفره گرفت، آخرین بازی رسمی‌اش در رولان گاروس ۲۰۰۳ بود و در ۱۴ فوریه ۲۰۰۸ رسما خداحافظی کرد. سلش چپ‌دست بود و ضربات صاف، زودهنگام و بسیار سنگین از هر دو سمت، امضای بازی او بود. کارنامه او ۵۹۵ برد در برابر ۱۲۲ باخت و ۵۳ عنوان تک‌نفره WTA است. پس از درگذشت پدرش با مربیانی مانند گوین هاپر، بابی بنک، مایک سل و دیوید نینکین کار کرد. او در سال ۲۰۰۹ به تالار مشاهیر تنیس راه یافت و در همان سال کتاب خاطراتش را با نام Getting a Grip منتشر کرد. سلش در اوت ۲۰۲۵ برای نخستین بار علنی گفت که…
کشور: آمریکا
قد: ۱۷۸ سانتی‌متر
محل تولد: نووی ساد، یوگسلاوی
محل زندگی: ساراسوتا، آمریکا
عناوین: ۵۳
گرنداسلم: ۹